چکیده

گروهی از پژوهشگران حوزه مهندسی عمران در داشگاه ملی وشوشورایا (Visvesvaraya National Institute of Technology – VNIT) با تکمیل روشی نوین و آزمایش های متعدد، اثبات کرده اند که استفاده از دانه های هندوانه بعلت ایجاد اثر بیوسمنتیشن، می تواند در ضمن مقرون به صرفه بودن و سازگاری با محیط زیست، به افزایش مقاومت، دوام و بهبود ترک ها در سازه های بتنی کمک نماید.

شرح

شناخت ما از دانه هندوانه تا کنون به ویژگی های مغذی آن محدود بوده است اما امروزه مشخص شده است که این دانه ها می توانند در افزایش مقاومت بتن و بهبود سازه های بتنی نقش مفیدی داشته باشند و ما این یافته جدید را مرهون توسعه روشی نوین هستیم که دستاورد گروهی از پژوهشگران حوزه مهندسی عمران در دانشگاه ملی وشوشورایا به سرپرستی پروفسور مدهوماتی لاتکار(Madhumati Latkar) هستیم.

در این راستا این پژوهشگران اثبات کرده اند که استفاده از دانه های هندوانه در ضمن مقرون به صرفه بودن و سازگاری با محیط زیست می تواند به افزایش مقاومت و بهبود سازه های بتنی کمک نماید که علت آنرا نیز باید تاثیرات ناشی از بیو سمنتیشن (Biocemetation) دانست که فرایندی زیست محیطی برای رسوب کربنات کلیسیم است.

بدنبال این مطالعه حق ثبت این اختراع از سوی اداره ثبت اختراعات هند به خانم پروفسور لاتکار و گروهش اعطاء شد. آنچه در مورد این پژوهش شایان ذکر است این است که تحقیق حاضر در راستای تقاضای روزافزون برای استفاده از مصالح با دوام ساختمانی و همچنین نیاز به روش های کارآمد و تقویت خواص فیزیکی-مکانیکی مواد سیمانی انجام شده است.
امروزه دوام سازه ها مسئله ای اساسی است و تا کنون سرمایه گذاری های هنگفتی در این حوزه انجام دشه است. در حال حاضر تعداد زیادی از افزودنی های شیمیایی برای ترمیم ترک خوردگی و همچنین افزایش دوام سازه ها مورد استفاده قرار می گیرند.

پروفسور لاکار می گوید: استفاده از افزودنی های شیمیایی در کنار مزایای آن ، ایرادات زیادی نیز بدنبال دارد که از آن جمله می توان به صرف هزینه زیاد و آلودگی های زیست محیطی آن اشاره کرد.این گروه در شش سال گذشته همواره مشغول کار بر روی موضوع بیوسمنتیشن بوده اند تا بتوانند از این طریق به راه هایی نوآورانه برای افزایش مقاومت و بهبود مصالح سیمانی دست یابند.

این محققان ادعا می کنند که فرآیند بیو سمنتیشن با استفاده از دانه های هندوانه بهترین شکل سازگاری با محیط زیست بوده و همچنین بهترین رویکرد عملی از جهت اقتصادی را برای بهبود مقاومت سازه ها و همچنین بهترین راه حل برای ترمیم ترک ها در سازه ها را به ارمغان می آورد.

پروفسور لاتکار یکی از پژوهشگران شناخته شده در حوزه بیوسمنتیشن است که مقالات پژوهشی متعددی را در ژورنال های معتبر بین المللی منتشر کرده و دارای چهار اختراغ ثبت شده است. او می گوید: جایی که صحبت از افزایش مقاومت مصالح سیمانی باشد، دانه های هندوانه را باید همچون لوبیای سحرآمیز دانست.

دانه های هندوانه اساسا” از لحاظ آنزیم اوره، کاملا غنی هستند و این همان آنزیمی است که در فرآیند بیو سمنتییشن نقش کلیدی را ایفا کرده و موجب افزایش مقاومت مصالح سیمانی می شود. اسنیگدها بوتانژ (Snigd ha Bhutange)، یکی از اعضای این تیم تحقیقاتی، آزمایش های متعددی را برای ایجاد اطمینان آماری در این زمینه را به انجام رسانده است.
این گروه در این مسیر از راهنمایی های تپن چکراابارتی (Tapan Chakrabarti) مدیر سابق موسسه ملی تحقیقات در مهندسی محیط زیست ناگور و استاد سابق دانشگاه ناگگپور بر خوردار بوده اند.

گزارش آزمایش های انجام شده بر روی نمونه های تهیه شده از بتن حاوی دانه های هندوانه حاکی است که این نمونه ها نسبت به بتن های رایج حدود 22% افزایش در مقاومت فشاری و 19% کاهش در جذب آب را از خود نشان می دهند.هبر طبق گزارش پروفسور لاتکار،این بتن بیوسمنت شده همچنین از لحاظ دوام نیز با انجام آزمایش های مختلفی قرار گرفته است. بررسی نتایج این آزمایش ها نشان می دهد که بتن های ساخته شده با دانه هندوانه از نظر دوام نیز به شکل قابل توجهی با دوام تر از بتن های رایج هستند.

بیشتر بخوانید

Share
Top